Η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να μας επιτρέψει να μην ξεχάσουμε (ή να μάθουμε) κάποια τραγούδια από άλλες εποχές που παραμένουν τόσο επίκαιρα!
Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps
Comments
Anonymous said…
Καλυμμένος σχεδόν πλήρως.Η μόνη μου διαφωνία είναι η φάτσα του Πολύδειρα στον Καραγκιόζη, τον οποίο θεωρώ "ιερό" εθνικό σύμβολο. (τον καραγκιόζη όχι τον Πολύδειρα)
Anonymous said…
Y.Γ. Με ξενύχτησες να δω και τα άλλα του Ασιμου στο Υtube, αλλά άξιζε τον κόπο.
Τα βράδια μπορώ και ταξιδεύω σε άλλους ουρανούς, δειπνώ παρέα με αστέρια που αναβοσβήνουν στο ρυθμό της σιωπής μου -το ξέρω με καταλαβαίνουνε- καμιά φορά τρώω και μερικά από δαύτα τα πιο ασθενικά μη λείψει η λάμψη απ’ τον ουρανό και το τρεμόσβησμα από τις καρδιές μας Τα βράδια περπατάω στο δρόμο μόνος μου˙ χωρίς παρέα ποιόν να εμπιστευτείς πια κι οι λιγοστοί φίλοι έχουνε γίνει κλίκες με δεμένα τα χέρια πιστάγκωνα παρέες της ανάμνησης του τίποτα και του κανένα Τα βράδια παίρνω τα μολύβια μου και ξύνω τη ζωή μου στη μύτη τους˙ δεν με φοβίζει τίποτα πια μπορώ να γράψω και να διαγράψω τα πάντα να μουτζουρώσω το πρόσωπο μου να βάψω τα χέρια μου με αίμα απ’ το κόκκινο χρώμα ενός πίνακα γεμάτο σουρεαλισμό Ο Σφαγιασμός της Αναγέννησης Τα βράδια μεταμορφώνομαι σε ζώο που γυρίζει στα όνειρά του περιπλανιέμαι σε μέρη επικίνδυνα μαζεύω μυρμήγκια και κατσαρίδες οι τσέπες μου έχουν γεμίσει από έντομα περπατάνε μέσα απ’ τα ρούχα μου φτιάχνουν φωλιές στην καρδιά μου -βλέπεις την τρύπα; εκεί είναι Tα β...
Ύστερα από πρόσκληση του Solomantzarou να γράψω για τα όνειρα μου παραθέτω το παρακάτω κείμενο.... Όνειρα της φαντασίας μου έρμαια αγάλματα θεών πεθαμένων παρατημένα είδωλα στην απόχη της αιώνιας πλάνης χρώματα λέξεις από έναν κόσμο απροσπέλαστο ταξίδια πιασμένα στ’ απρόσιτα βάθη της θλίψης Όνειρα του μυαλού μου εικόνες σκουριά στις χαραμάδες του κόσμου ρυάκια ιδρώτα του έρωτα απόγεια ήχοι στο μισοσκόταδο μια στριγκλιά μελωδία ολόγυμνη ονειρώξεις των καημών μας ηφαίστεια Όνειρα θαλασσονέρι στα χείλη αλμυρό σταγόνες στα μάτια να βλέπουνε υγρές αιωρήσεις ανθάκια σε δέντρα που κάηκαν ρίζες στη γη π' αναπνέουν νεκροί πηγή της ανάσας στα όνειρα που γίνανε λέξεις Όνειρα παράλληλα σύμπαντα στον βυθό αυταπάτες βουλιαγμένης αλήθειας σπασμένα κάτοπτρα μιας ζωής σε ελεύθερη πτώση στο κενό ταξιδιάρικα θέλγητρα θα μου δώσετε πάλι το φιλί της ζωής που ζητώ Όποιος φίλος και αναγνώστης επιθυμεί μπορεί να γράψει για τα όνειρα του! Πίνακας "One Second Before Awakening from a Dream Caused by ...
Τώρα πια μοιάζω σαν να έχω ξεχάσει τις λέξεις μου Λέξεις αγαπημένες Χιλιοειπωμένες Λέξεις που τις βασάνισα Και βασανίστηκαν μαζί μου Πώς χάθηκαν τα βράδια της σιωπής Παρέα με τον ήχο των πλήκτρων Πού πήγαν αυτά τα ερεθίσματα που παρέσερναν τον νου μου Που γίνονταν σύμπτωμα τόσο βαθύ Σαν να περνούσαν τη σάρκα μου˙ Γίνονταν ένα με τα σπλάχνα μου Τώρα κρεμασμένο το σώμα στο τσιγκέλι της απραξίας Σκέφτομαι και δεν υπάρχω Σκέφτομαι πως δεν υπάρχω Χωρίς τις λέξεις˙ Σβήνω τα φώτα και βλέπω μόνο τ’ αστέρι μου να παρατηρεί κάποιον άλλον ουρανό… Υπάρχω, μα δε σκέφτομαι
Comments
(τον καραγκιόζη όχι τον Πολύδειρα)